Verlorenkost

De naam Verlorenkost, die elders ook wordt aangetroffen en die - o.m. te Amsterdam - voorkomt als Kostverloren, is onverklaarbaar. Het water van de Verlorenkost is hoogstwaarschijnlijk, evenals de Kostverlorenwetering te Amsterdam, in de 15de eeuw gegraven; Nog in 1597 wordt deze gracht aangeduid als Nieuwe Vaart (Inventaris Gemeente-Archief 44, fol. 17 v). De vroeger gangbare mening was, dat na het graven gebleken was, dat het gestelde doel niet werd bereikt en Verlorenkost dus verklaard moest worden als verloren moeite, arbeid, tijd of geld. In de geschiedenis en in de ligging der beide wateren vindt deze verklaring echter geen steun. Ook elke willekeurige andere tegenslag, kan - aldus dr. D.P. Blok (in litt.) - tot de naamgeving hebben geleid. Ook is er de mogelijkheid van een huisnaam, die op de naam van de straat is overgegaan. Verlorenkost is bovendien bekend als veldnaam voor een onvruchtbaar of zuur stuk grond, wat - in aanmerking genomen het half-agrarisch karakter van vele oude steden - ook niet geheel is buitengesloten. De Verlorenkost was oorspronkelijk een aan beide zijden bebouwd grachtje, dat de Turfsingelgracht verbond met het water van de Raam. Aan de Turfsingelgracht was een sluisje in de stadsommuring, dat werd beschermd door een waltoren, de Verraders, -Verlorenkost - of Sluistoren. Deze toren wordt reeds in 1504 vermeld. De gracht is 1930 gedempt. Thans zou de naam Verlorenkost terecht gegeven zijn!