Dit hofje van twaalf werd in 1693 gesticht ter uitvoering van het testament van Elisabeth Nathans Bars, weduwe van Noach Cornelisz. Swanenburgh, dat op 2 april 1689 werd verleden voor notaris Laurens Balbian. Het testament bepaalde o.m. dat boven de toegangspoort een gevelsteen moest worden aangebracht van hardsteen en daarop een burchten met eenige Swaentjens rontom. Deze steen bevindt zich thans in de tuin van het museum Het Catharina Gasthuis; hij draagt het jaartal 1693, terwijl de gevelsteen boven het poortje het jaartaal 1692 draagt. Een jaartal op een gedenksteen geeft aan dat de huisjes in 1892 zijn herbouwd. Het hofje werd gebouwd op het terrein van het in 1572 verbrande klooster van de reguliere nonnen van St. Margriet, het Verbrande Erf. (Zie aldaar.) De toegang aan de Spieringstraat is in 1931 door de bouw van een huis vervallen.
B&W besluit, nummer 8870 (4-09-1950)
Gesticht in 1693 (Inventaris Notariële archieven 350, fol. 270)
Swanenburghshofje
Genoemd naar het hofje van twaalf woningen, dat in 1693 werd gesticht ter uitvoering van het testament van Elisabeth Nathans Bars, weduwe van Noach Cornelisz. Swanen-burgh. Het testament, dat in 1689 werd verleden voor notaris Laurens Balbian, bepaalde onder andere dat boven de toegangspoort een gevelsteen moest worden aangebracht van hardsteen en daarop ‘een burchten met eenige Swaentjens rontom’. Deze steen bevindt zich nu in de tuin van Museum Gouda en draagt het jaartal 1693. De gevelsteen boven de toegangspoort van het hofje draagt het jaartal 1692. Het hofje werd gebouwd op een achtererf van de Spieringstraat, op het terrein van het in 1572 verbrande klooster van de reguliere nonnen van Sint Margriet, het Verbrande Erf. De huisjes zijn in 1892 herbouwd en in 1931 werd de ingang verplaatst naar de Groeneweg.
hofje gelegen aan de westzijde van de Groeneweg tussen de nrs 42 en 44, het hofje heeft een eigen nummer