Oude-Mannenplantsoen
Dit plantsoen, begrensd door het Willem Vroesenplein, Achter de Kerk en de Jeruzalemstraat, droeg in de volksmond de naam Oude-Mannenplantsoen. Dit voormalige kerkhof van de St-Janskerk werd in 1850 verkocht aan het Oude-Mannenhuis (thans het Willem Vroesenhuys). Het deed dienst als overtuin van het huis, maar was voor het publiek opengesteld. Er waren toegangen tegenover het Willem Vroesenhuys en Achter de Kerk, bij de tegenwoordige Kapelbrug. In 1918 werd het, bij de vergroting van het in 1960 Willem Vroesenplein genoemde pleintje onttrokken aan het openbaar verkeer en werd ook de brug aan de noordzijde van Achter de Kerk gesloopt. In 1975 werd de verbinding met de noordzijde van Achter de Kerk hersteld door de bouw van de Kapelbrug en de tuin, die weer in eigendom was overgegaan aan de gemeente, weer opengesteld voor het publiek.
B&W besluit, nummer 19,859 (13-10-1992)
Willem Vroesentuin
Genoemd naar illem Willemsz. Vroesen (1478 - 1561), de stichter van het Oude Mannenhuis. Willem Vroesen behoorde tot de groep aanzienlijke burgers van de stad, die belangrijke functies vervulde. Al in 1537 stelden hij en zijn vrouw Machtelt Voppen-dochter een belangrijke som geld beschikbaar om daarvan in de winter brood uit te delen aan de armen. Omstreeks 1551 kocht hij een woning met erf aan de Molenwerf. In 1554 nam hij de eerste oude arme mannen op in zijn woning om zorg te dragen voor een goede oudedagsvoorziening. In 1555 kreeg de woning de officiële bestemming van Oudemannenhuys, toen burgemeester en schepenen toestemming gaven ‘tot behoeffende onderhoudenisse van oude arme mannen, die daar in woennen sullen ten eeuwigen dagen’.
plantsoen, begrensd door het Willem Vroesenplein, Achter de Kerk en de Jeruza-lemstraat