ADC ArcheoProjecten; Alma, X.J.F.; Torremans, R., 2010, "Gouda Westergouwe deelgebied 3 Proefsleuvenonderzoek", https://doi.org/10.17026/dans-z46-9d6g, DANS Data Station Archaeology, V2
Gouda Westergouwe deelgebied 3 Proefsleuvenonderzoek (2010)
R.H. Veer, van 't (Vrije Universiteit Amsterdam)
veldonderzoek door middel van proefsleuven uitgevoerd naar drie mogelijke vindplaatsen in het ontwikkelingsgebied Westergouwe, deelgebied 3. De drie mogelijke vindplaatsen zijn vastgesteld tijdens de voorgaande vooronderzoeken in de vorm van een bureauonderzoek en een karterend en waarderend booronderzoek. Uit het proefsleuvenonderzoek is naar voren gekomen dat er binnen het plangebied één behoudenswaardige vindplaats aanwezig is. Deze vindplaats dateert uit het Laat-Mesolithicum of Neolithicum. De overige vindplaatsen worden niet behoudenswaardig geacht. Het onderzoek richt zich op drie mogelijke vindplaatsen die alle een specifiek onderzoeksdoel hebben. De vindplaats 1 aan de noordoostzijde van het plangebied betreft een restgeul die actief was in de periode 4100 – 2500 v.Chr. Het archeologisch onderzoek moest uitwijzen of er sprake is van menselijke activiteiten. Het proefsleuvenonderzoek heeft geen archeologische sporen of vondsten opgeleverd. Er is dan ook geen sprake van een archeologische vindplaats, waardoor vervolgonderzoek niet nodig wordt geacht. Vindplaats 2 ligt centraal in het plangebied en had als onderzoeksdoel laatmiddeleeuwse of nieuwetijdse bewoning op de veeneilanden vast te stellen. Tijdens het onderzoek werden enkele sporen en vondsten aangetroffen die dateren uit de periode 1600-1750 na Chr. Het terrein bleek echter dusdanig verstoord te zijn dat vervolgonderzoek niet nodig wordt geacht. Aan de zuidoostzijde van het terrein werd ter hoogte van vindplaats 3 een site uit het Laat-Mesolithicum of Neolithicum gevonden. Deze vindplaats bestaat uit een sporenvlak met enkele paalsporen en een daarboven liggende vondstenlaag. De site is goed geconserveerd en levert veel informatie op over het landschap en het gebruik ervan. Zo blijkt de vindplaats op een oever te liggen en hebben de bewoners in de omgeving gejaagd en gevist in een nabijgelegen rivier. Gezien de goede conservering en de hoge informatiewaarde is de vindplaats als behoudenswaardig beoordeeld. Er wordt dan ook geadviseerd tot behoud in situ van de vindplaats. Mocht behoud in situ niet mogelijk zijn, dan wordt geadviseerd de vindplaats geheel op te graven.