Genoemd naar het nonnenklooster Sinte Marie aan de Hoge Gouwe, dat in 1428 aan de westzijde van de Gouwe werd gevestigd en ook wel het klooster van de ‘Nonnen op de Gouwe’ werd genoemd. Naast het vervullen van hun religieuze verplichtingen hielden de nonnen zich bezig met het weven van linnen en het kopiëren van boeken. Het klooster, waar gemiddeld 40 nonnen woonden, groeide uit tot het rijkste vrouwenklooster van Gouda. Na 1572 werd het klooster ontmanteld. In 1579 kregen de leprozen de beschikking over het achterste deel van het kloostercomplex. De kloosterkapel werd in 1580 verkocht (maar mocht niet worden afgebroken). Tussen 1580 en 1586 werden ook de panden langs de Gouwe verkocht. Op het overige grondgebied van het klooster ontwikkelde zich een industriële bedrijvigheid door de vestiging van tapijtweverijen, een pottenbakkerij, een pijpmakerij, een stadsvolderij, een zeilmakerij, een kleimolen en een kleine scheepswerf. De westzijde van het Nonnenwater was later het vertrekpunt van de beurtschippers naar Rotterdam en heette daardoor het Rotterdamsche Veer.
Nonnen water
Nonnewater
Nonnenwater
Raadsbesluit, nummer 9900 -153 (29-08-1960)
Vermeld in 1595 (Inventaris der Oude Rechterlijke archieven Gouda 334, fol. 23 v)
van de Hoge Gouwe (bij de voormalige Nonnenbrug) tot aan de Raam
Vermoedelijk werd deze verbinding aanvankelijk ook de Raem genoemd. Na de wtichting van het nonnenklooster St. Marie, welk klooster in de aanvang van de 15de eeuw aan de westzijde van de Gouwe werd gesticht, werd het grachtje het Nonnenwater genoemd en de straat ten zuidoosten daarvan eveneens. Na de demping van de Raam en het Nonnenwater, bleef de naam gehandhaafd en kwam de naam van het Rotterdamsche Veer, dat aan de noordwestzijde van het water lag, te vervallen. Op de kaart van Gouda nr.2 in de Gemeenteatlas van J. Kuijper staat ook het deel van de Raam van de Gouwe tot de Aaltje Baksteeg (straat) aangeduid als Nonnenwater.