De verponding was een van de belangrijkste en meest constante vormen van onroerendgoedbelasting, waarbij eigenaren van huizen, landerijen en andere gebouwen een percentage van de (geschatte) huurwaarde van hun bezit aan de overheid afdroegen. In tegenstelling tot belastingen op handel of consumptie, bood de verponding een stabiele inkomstenbron die gebaseerd was op het tastbare bezit; zelfs als een eigenaar zijn eigen pand bewoonde, werd er een fictieve huurwaarde vastgesteld om de hoogte van de aanslag te bepalen. De administratie hiervan bestond uit kohieren (de aanslaglijsten), gaderboeken (waarin de feitelijke inning werd bijgehouden) en verslagen van het zogenaamde redres, een periodieke herwaardering waarbij de belastbare waarde werd aangepast aan de actuele staat van de gebouwen.
Verponding