Eerder gemaakte lijst op een deel van het archief
Archief en collectie Otto Lanz en familie
De herkomst van dit archief is divers. De dozen 17.1 t/m 17.16 (missend: 17.8; materiaal dat oorspronkelijk in deze doos zat is te vinden in doos 12) betreffen een schenking van mevrouw Kijzer, Bachplein (dochter van Otto Lanz). Dit deel is al eerder beschreven door Fee van ’t Veen. Die beschrijvingen zijn opgenomen als bijlage bij dit archief. De dozen 17.17 t/m 17.20 betreffen een latere schenking door mevrouw Van Dorp-Kijzer, Oegstgeest (kleindochter van Otto Lanz). De dozen 17.21 t/m 17.23 betreffen documentatie van Henk van Os, met name met betrekking tot zijn artikel ‘Otto Lanz en het verzamelen van vroege Italiaanse kunst in Nederland’ in Bulletin van het Rijksmuseum jaarg. 26, nr. 4 (1978), p. 147-174. Hierbij zitten echter ook enkele op kartonnen geplakte foto’s met beschrijvingen van mw. Van Dorp-Kijzer. Een klein deel van de brieven afkomstig uit dit archief is opgenomen bij de kunstenaarsautografen van het Rijksprentenkabinet.
Voor meer informatie over Lanz en zijn collectie, zie H.W. van Os, ‘Otto Lanz en het verzamelen van vroeg-Italiaanse kunst in Nederland’, in Bulletin van het Rijksmuseum, 26(4), 1978.
Archieven
Archives
Het RKD beheert een klein Archief Otto Lanz, archiefnummer 0654. Dit archief bestaat uit briefkaarten aan Lanz en zijn weduwe. Daarnaast beheert het RKD de foto’s en glasnegatieven uit de collectie Lanz. Stadsarchief Amsterdam, Archief van de familie Lanz, archiefnummer 1436.
Otto Lanz (1865-1935) was een Zwitserse chirurg en hoogleraar in Amsterdam. Daarnaast was hij verzamelaar van vroeg-Italiaanse kunst. Zijn collectie bestond uit ongeveer 430 objecten. In 1906 en 1912 stelde het Rijksmuseum enkele zalen beschikbaar aan Lanz om zijn collectie te tonen. Na het overlijden van Lanz in 1935 gaven zijn erven de collectie Lanz in bewaring aan het Rijksmuseum. In 1940 werd een deel van de collectie tentoongesteld. In 1941 werd de collectie (gedwongen) verkocht aan de bezetter. De werken waren bestemd voor het Führermuseum in Linz. Na de Tweede Wereldoorlog keerden de werken terug naar Nederland, in staatseigendom. In de jaren vijftig werd een deel van de collectie verkocht en raakte deze verspreid over de hele wereld. Van het nog altijd omvangrijke deel dat in Nederland bleef, kwamen de meeste werken terecht in het Rijksmuseum. De resterende werken belandden eind jaren tachtig van de twintigste eeuw in het Bonnefantenmuseum in Maastricht.