Van Mieghem was een rasechte Antwerpenaar, geboren en getogen in de oude haven. Temidden van de toenmalige havenactiviteiten schilderde hij de haven en de mensen die er woonden, leefden en werkten. De buildragers, havenarbeiders, zakkenmaaksters, natiebazen, emigranten, havenkinderen en schippers waren zijn belangrijkste inspiratiebron. In de Europese sociale kunst van het begin van de 20e eeuw neemt zijn oeuvre een gans aparte plaats in. Zo schreef de Franse conservator Jean-Pierre Melot in de catalogus van de recente internationale tentoonstelling 'Sur les Quais, ports, docks et dockers, de Boudin à Marquet': "...Le Belge Van Mieghem est sans doute celui qui parvient à donner l'image la plus fidèle du grand manège portuaire". Het oeuvre van Eugeen Van Mieghem geeft inderdaad een indrukwekkend, uniek en virtuoos beeld van de mensen rond 1900 in een wereldhaven. Bij hem staat de gewone mens en zijn streven naar een menswaardig bestaan centraal. De bewogen periode waarin Van Mieghem opgroeide was er één van grote maatschappelijke verandering: het moeizame ontluiken van een democratie. Europa onderging geopolitiek grote wijzigingen, oorlog en onrust leidden tot een massale emigratie naar de Nieuwe Wereld. Dit thema werd voor hem een bijkomende bron van inspiratie.
Eugeen Van Mieghem (1875-1930): the port