Grenzen zijn terug van weggeweest; ze worden in heel Europa weer steeds scherper getrokken. Tegelijkertijd zijn grenzen van alle tijden. Dat wordt duidelijk als we naar Gelderland kijken. Aan het begin van onze jaartelling liep de Romeinse rijksgrens er dwars doorheen. In de middeleeuwen vormde Gelre een strategische overgangszone tussen Oost en West, later fungeerde het gebied veelvuldig als militaire buffer voor het westen van Nederland. En nu bezit het, naast een landsgrens, maar liefst zes provinciegrenzen. Vanouds kent Gelderland allerlei binnengrenzen. De grote rivieren vormden eeuwenlang barrières tussen Noord en Zuid, de indeling in kwartieren leidde ertoe dat de Veluwe, de Achterhoek en de Betuwe elk hun eigen(gereide) bestuur kenden, taal- en religieuze grenzen liepen en lopen dwars door het gewest. Wat betekenden al die grenzen voor de inwoners van dit gebied? In welke mate werd hun identiteit erdoor gevormd? Hoe gingen zij met grenzen om? Door de blik te richten op verschillende tijden en verschillende soorten grenzen toont 'Gelderland grensland' niet alleen verrassende inzichten in de Gelderse geschiedenis, maar ook in het fenomeen 'grenzen' in het algemeen.