Achter de gevels van de Amsterdamse grachten gaat een wereld van internationale invloeden schuil. De hele wereld komt samen aan de Amsterdamse grachten: een typerend Hollands fenomeen heeft een buitenlands tintje. Voor de bouw van de huizen werden materialen uit geheel Europa betrokken, terwijl voor de afwerking zelf tropische houtsoorten werden gebruikt. Eigenlijk kwam alleen baksteen uit Nederland en soms een beetje hout. Hetzelfde geldt voor de vormgeving en voor de gebruiksvoorwerpen die in de huizen werden gebruikt. Aan de hand van vier opstellen - Jerzy Gawronsky, Ranjith Jayasena, Gabri van Tussenbroek en Pieter Vlaardingerbroek - wordt duidelijk gemaakt dat het typische Nederlandse grachtenpand in veel gevallen een eigen interpretatie is van culturele invloeden uit Duitsland, Frankrijk en met name Italië.