De veiling van overtollige schilderijen uit RM en Mauritshuis in 1828, wordt beschouwd als het vroegste voorbeeld van afstoting van collectieonderdelen door Nederlandse overheidsmusea. Ingegaan wordt op aard en achtergronden van deze verkoop, die de visie laat zien op de destijds gewenste samenstelling van de Nationale schilderijenverzameling. Het grillige verloop van de groei van die collectie – dankzij bruiklenen, aankopen, schenkingen – wordt gevolgd. De presentatie van de verzameling in het Trippenhuis door directeur Apostool; zijn verzamelbeleid en het daarbij gegeven uitgangspunt (zie Bergvelt 1998). De beschreven verkoop – “ontzameling” – wordt gekwalificeerd als een beperkte aantasting van de collectie Hollandse schilderkunst 17de eeuw.
The 1828 Sale of Paintings from the Rijksmuseum