Toen rond het midden van de 15de eeuw de manier waarop in noordelijke landen met olieverf werd geschilderd, werd overgenomen en aangepast in Italië, gingen noordelijke schilders daarheen om onderwezen te worden. Zodoende kwamen ze daar en daardoor ook in aanraking met een nieuw soort van schilderkunst, meestal beschreven als "Nimf" of "Rustende Venus". Die confrontatie blijkt een verschillende uitwerking gehad te hebben op twee "Italiegangers", op Jan van Scorel en Lambertus Sustris, die beide een verschillend antwoord ontwikkelden op de ontwikkelingen in Italië.