Onderzoek naar stilistische genealogie van het werk van Maerten van Heemskerck (verbanden met Gossaert, Scorel, Peruzzi, Romano, Michelangelo, Frans Floris, Pieter Pourbus) en van Pieter Aertsen (verbanden met Brunswijkse Monogrammist, Bassano, Tintoretto, Serlio, Pieter Breugel); omvangrijke presentatie van werk van Heemskerck en Aertsen en van met hen verwante kunstenaars. Freedberg laat zien, dat vernieuwingen in hun beider ontwikkelingen en hun voorkeur voor het extreme niet verklaard kunnen worden uit welke stilistische verwantschap dan ook, noch uit individuele psychologische interpretaties. Deze auteur daarentegen onderzoekt op welke wijze hun stilistische evolutie beïnvloed kan zijn door de wereld om hen heen (door hervorming, beeldenstorm, Opstand, Concilie van Trente, alsmede door hun eigen levensoop.
Aertsen, Heemskerck en de crisis van de kunst in de Nederlanden