@prefix prov: . @prefix skos: . @prefix xsd: . a skos:Concept ; skos:altLabel "States Bible"@en, "Statenbijbel"@nl ; skos:broader ; skos:exactMatch ; skos:inScheme ; skos:narrower ; skos:notation "62858" ; skos:prefLabel "Bible"@en, "bijbel"@nl ; skos:scopeNote "Refers to books, scrolls, rolls, or other document forms containing the sacred scriptures of Judaism or Christianity. Bibles may also contain illuminations, which are painted scenes or decorations. The Bible is composed of two parts: The Hebrew scriptures or Old Testament, written originally in Hebrew (with some parts in Aramaic) and including the writings of the Jewish people, and the New Testament, composed in Greek and recording the story of Jesus and the beginnings of Christianity. The Roman Catholic and Eastern Orthodox versions of the Old Testament are somewhat larger than the Protestant Bible because they accept certain books and parts of books considered apocryphal by Protestants. The Jewish Bible includes only the books known to Christians as the Old Testament. The arrangements of the Jewish and Christian canons differ considerably. Traditionally the Jews have divided their scriptures (the Old Testament) into three parts: The Torah (the \"Law\"), or Pentateuch; the Nevi'im (the \"Prophets\"); and the Ketuvim (the \"Writings\"), or Hagiographa. The stories, moral teachings, and theological doctrines in the bible have provided subjects for an immense body of visual art in both Christian and Jewish imagery. For Christians, a canon of biblical books was established in the Early Christian period; however, several apocryphal books continued to circulate long afterwards. Beginning in the late medieval period, poetic and dramatic interpretations of biblical narratives were very popular, providing ample extra-canonical literature that contributed to the development of important subjects in Christian art.\""@en, "Verwijst naar boeken, perkamentrollen, schriftrollen of andere documentvormen die de heilige geschriften van het jodendom of het christendom bevatten. Bijbels kunnen daarnaast verluchtingen bevatten in de vorm van geschilderde scènes of decoraties. De Bijbel bestaat uit twee delen: de Hebreeuwse geschriften oftewel het Oude Testament, oorspronkelijk geschreven in het Hebreeuws (met enkele delen in het Aramees) inclusief de geschriften van het joodse volk, en het Nieuwe Testament, in het Grieks geschreven, waarin het verhaal van Jezus en de oorsprong van het christendom zijn opgetekend. De rooms-katholieke en oosters-orthodoxe versies van het Oude Testament zijn uitgebreider dan die van de protestantse bijbel, aangezien zij bepaalde boeken en delen van boeken accepteren die door de protestanten als apocrief worden beschouwd. De joodse Bijbel omvat alleen de boeken die de christenen kennen als het Oude Testament. De indeling van het joodse en christelijke canon toont grote verschillen. Van oudsher hebben de joden hun geschriften (het Oude Testament) in drie delen verdeeld: de Thora (de 'Wet') of Pentateuch; de Nevi'im (de 'Profeten'); en de Ketuvim (de 'Geschriften') of Hagiographa. De verhalen, de zedenleer en de theologische doctrines in de Bijbel leverden stof voor een immense hoeveelheid kunstwerken die zowel christelijke als joodse thema's verbeelden. Voor de christenen werd de canon van Bijbelboeken in de vroegchristelijke periode vastgelegd; ook nog lang daarna bleven er echter diverse apocriefe geschriften circuleren. Vanaf de late middeleeuwen genoten poëtische en dramatische interpretaties van Bijbelverhalen grote populariteit, wat aanleiding gaf tot een overvloed aan buitencanonieke literatuur die bijdroeg tot belangrijke thema's in de christelijke kunst."@nl ; prov:generatedAtTime "2023-08-10T07:20:44+00:00"^^xsd:dateTime .